Wat is chiropractie?

"Chiropractie is een geneeswijze welke naar de mens als geheel kijkt, die de algehele gezondheid van de mens tracht te bevorderen, te herstellen en te ondersteunen door opheffing van communicatiestoornissen in de functie van het zenuwstelsel onder toepassing van een gedoseerde mechanische impuls."

Belangrijk is hierbij de holistische benadering van het klachtenbeeld, namelijk dat het gehele functioneren van het lichaam betrokken wordt bij het onderzoek, de diagnose en de behandeling.

De aandacht van een chiropractor gaat met name uit naar functiestoornissen in de wervelkolom en aangrenzende gewrichten. Deze functiestoornissen veroorzaken storingen in de prikkeloverdracht waarmee zenuwen het lichaam besturen. Door deze functiestoornissen op te heffen kunnen zenuwsignalen onbelemmerd hun doel bereiken waardoor organen en weefsels weer goed kunnen functioneren.

Door de opkomst van andere disciplines die ogenschijnlijk hetzelfde te bieden hebben zijn er de laatste jaren verschillende effectiviteitstudies gedaan. Hieruit blijkt duidelijk dat het niet om een eendagsvlieg gaat maar een serieuze beroepsgroep die zichzelf niet als alternatief ziet, maar supplementair aan het reguliere veld.

Terug

Studie

De opleiding van de bij de Nederlandse Chiropractoren Associatie (NCA) aangesloten chiropractoren vindt plaats aan één van de erkende buitenlandse colleges voor chiropractie. Voor toelating tot deze opleiding is door de NCA een VWO-diploma met de exacte vakken verplicht gesteld.

De meeste Nederlandse chiropractoren zijn opgeleid op het Anglo European College of Chiropractic in Bournemouth, Engeland. Het andere deel is afgestudeerd aan colleges in Amerika, Canada, Australië of Nieuw-Zeeland.

De opleiding duurt 5 jaar plus een stagejaar in Nederland.

Het curriculum begint met medische en chiropractische basisvakken, dan volgt een pré-klinische periode waarin klinisch gerichte theorie onderwezen wordt. Tot slot volgt één tot anderhalf jaar klinische praktijk. Tevens bevat het pré-klinische gedeelte diagnostiek m.b.t. alle orgaansystemen, eenvoudig lab onderzoek, diëtiek, public health, gynaecologie, obstetrie, microbiologie en röntgendiagnostiek.
Op het moment zijn er ongeveer 180 bij de NCA aangesloten chiropractoren in Nederland werkzaam.

Terug

Geschiedenis

Chiropractie bestaat ruim 100 jaar. In die 100 jaar heeft zich een ware evolutie afgespeeld. Wereldwijd zijn er nu meer dan 60.000 beoefenaren en daarmee is chiropractie, na allopathie en de tandheelkunde, de derde geneeswijze.

Al veel eerder was al bekend dat er een relatie bestaat tussen het functioneren van de wervelkolom en gezondheid. Hippocrates (460-377 v. Chr.) is de vader van de geneeskunde en als eerste heeft hij de waarde van het goed functioneren van de wervelkolom beschreven. Hij zag al een relatie tussen het functioneren van de wervelkolom en het functioneren van de rest van het lichaam. Galenus (129-199) beschreef veel later het belang van een goed werkende wervelkolom en gezondheid.

In het Amerikaanse Davenport, probeerde Dr. D.D. Palmer in 1895 zijn dove bediende het gehoor terug te geven. De man was 18 jaar daarvoor bij een ongeluk betrokken geweest en voelde iets kraken in zijn rug. Kort na het ongeluk werd hij bijna geheel doof. Dr. Palmer onderzocht de wervelkolom en vond een wervel die verschoven bleek. Hij plaatste de man op een tafel, zette zijn handen op de wervelkolom en gaf een korte snelle duw en hoorde een zachte "klik". Na 18 jaar doof te zijn geweest kon de man weer horen!

Palmer dacht het middel tegen doofheid gevonden te hebben. Vele dove patinten stelden zich onder zijn behandeling - echter zonder resultaat. Wat hij wel vond waren bepaalde relaties tussen klachten en probleemgebieden in de wervelkolom.

Zijn zoon, B.J. Palmer, zette zijn werk voort op een academisch niveau, deed veel wetenschappelijk onderzoek en richtte de eerste chiropractische hogeschool op in Amerika. In de meer dan 100 jaar van zijn bestaan is de wetenschap van de chiropractie steeds verder ontwikkeld en zijn specifieke of nieuwe behandeltechnieken ontstaan.

Heden ten dage is chiropractie, na medicijnen en tandheelkunde, de meest verbreide vorm van geneeskunde in de wereld. Het zijn met name de dokters in de chiropractie, die gespecialiseerd zijn in het diagnostiseren en behandelen van afwijkingen in wervelkolom en andere gewrichten en de daarmee gepaard gaande storingen in het zenuwstelsel.

Terug

Anatomie

Om te begrijpen hoe klachten ontstaan, moet men eerst meer weten over de anatomie van de wervelkolom.
De wervelkolom is opgebouwd uit:

De 3 krommingen van opzij gezien:

1. holle halskromming, cervicale lordose
2. bolle kromming ter hoogte van de borstwervels, thoracale of dorsale kyphose
3. holle lendekromming, lumbale lordose

De functie van de wervelkolom is drieledig:

• Stabiliteit; ieder mens heeft een skelet om vorm en stijfheid te geven aan het lichaam
• Beweging; de wervelkolom is opgebouwd uit bewegende segmenten, de wervels, die bewegingen zoals buigen en draaien mogelijk maken.
• Bescherming van het ruggenmerg; het ruggenmerg is een dunne zenuwstreng die zorgt voor geleiding van zenuwimpulsen (informatie) van en naar onze hersenen.

Tussen elk van de wervels zit een tussenwervelschijf. De tussenwervelschijf fungeert ondermeer als schokdemper. Aan de achterzijde worden de wervels verbonden door middel van twee facetgewrichten, één links en één rechts. Langs de wervelkolom lopen verschillende spieren, welke er onder andere voor zorgen dat we rechtop kunnen blijven zitten, staan en kunnen bewegen.

Het bekken vormt de basis waar de wervelkolom op rust en dit draagt het lichaamsgewicht. Het bekken bestaat uit een centraal driehoekig gedeelte (het heiligbeen) dat een gewricht vormt aan weerszijden met de twee heupbeenderen. Deze gewrichten worden door sterke banden bij elkaar gehouden. Dit worden de Sacro-Iliacale gewrichten (SI gewrichten) genoemd.

Het zenuwstelsel

Onze hersenen zijn net een fantastische computer. Ze nemen miljoenen deeltjes informatie op omtrent hoe ons lichaam werkt en wat er om ons heen gebeurt. Ze verwerken al deze informatie en zenden vervolgens miljoenen opdrachten uit, zoals:

• hoe snel ons hart moet slaan
• hoe men een bal moet gooien
• hoe onze bloedchemie in evenwicht moet zijn
• hoe u koekjes moet bakken
• of welke jas u vandaag aan moet

Onze hersenen hebben een enorme geheugencapaciteit en ze kunnen een hele gamma van menselijke gevoelens, stemmingen, emoties en inspiraties uitdrukken.

Maar hoe sturen de hersenen in onze schedel de informatie naar ons hart, onze longen, onze armen of benen? Dit gaat via het meest geavanceerde communicatiesysteem dat we kennen: het zenuwstelsel.

De hersenen en het ruggenmerg vormen samen het centrale zenuwstelsel. Dit zenuwstelsel is te vergelijken met een telefoonnet waar de hersenen de centrale zijn die impulsen uitzendt en ontvangt, en waar het ruggenmerg de hoofdkabel is waar de impulsen doorheen gaan. Vanuit het ruggenmerg zijn er vertakkingen over het gehele lichaam.

De twee hoofdfuncties van dit gecompliceerde stelsel zijn motorisch en sensibel. Zonder sensibele zenuwen (gevoelszenuwen) zouden we niet kunnen zien, horen, voelen, proeven, ruiken, of warmte, kou, pijn en plezier kunnen ervaren. Zonder motorische zenuwen zouden we helemaal verlamd zijn. Geen enkele spier zou bewegen en ons lichaam zou naar geen enkele opdracht luisteren.

Onze zenuwen zijn dus het middelpunt van ons bestaan. Omdat het zenuwstelsel en de wervelkolom zo structureel en functioneel gerelateerd zijn is het niet verwonderlijk dat een probleem in de wervelkolom problemen in het zenuwstelsel veroorzaakt. Daar het zenuwstelsel verantwoordelijk is voor bijna alle lichamelijke functies kan er een variatie aan klachten vanuit de wervelkolom ontstaan. Tot zover het willekeurige zenuwstelsel d.w.z. het gedeelte dat onder invloed staat van onze wil.

Het andere gedeelte is het autonome, of niet-willekeurige zenuwstelsel. Dit deel van het zenuwstelsel is belast met het functioneren van de organen. Hier kan men geen bewuste invloed op uitoefenen. Een verstoring van het autonome zenuwstelsel kan leiden tot allerlei klachten zoals diarree of hartkloppingen.

Er is wel steeds over geschreven, maar hoe komen die zenuwstoringen en zenuwirritaties eigenlijk tot stand? Om dit te begrijpen dient u meer te weten over de chiropractische subluxatie.

Terug

De chiropractische subluxatie

De definitie van een chiropractische subluxatie is: "Een bewegingsbeperking tussen twee wervelgewrichten (fixatie) waarbij een zenuwstoornis is opgetreden."

Een subluxatie is dus niet een verschuiving zoals vaak gedacht wordt, maar een bewegingsbeperking. Het is een fixatie met neurologische gevolgen, er zit zogezegd "iets vast". Een subluxatie verstoort zodoende beweging, zenuwfunctie en bloedsomloop.

Er zijn vele mogelijkheden voor het ontstaan van een chiropractische subluxatie. Een chiropractor onderscheidt drie groepen van mogelijke oorzaken van een chiropractische subluxatie:

1. Mechanische subluxatie
    Een veel voorkomende en de meest bekende subluxatie is de mechanische subluxatie. Deze
    ontstaat veelal door een plotselinge en onvoorziene beweging, val of ongeluk.
    Voorbeelden: whiplash auto-ongeval, val van de trap, misstap omdat men een trede niet heeft
    gezien. Het is heel goed mogelijk dat de klachten zich pas veel later voordoen.
2. Chemische subluxatie
    Het menselijke lichaam kan niet tegen bepaalde stoffen b.v. nicotine, cafeïne, medicijnen.
    Koffie kan zelfs een chronische subluxatie van de borstwervels veroorzaken. De reden hiervoor
    is als volgt. Irritatie van het maagslijmvlies leidt tot een teveel aan zenuwimpulsen naar het
    ruggenmerg. Dat gedeelte van het ruggenmerg stroomt als het ware over, waardoor een
    verkramping van de spieren tussen de wervels op dit niveau ontstaat. Het bewegingssegment
    zal hierdoor slechter kunnen bewegen. De subluxatie is ontstaan. De irritatie blijft voortduren
    en de impulsen bereiken zenuwbanen welke bijvoorbeeld naar de grote buikspieren lopen,
    met als gevolg verkramping.
3.Psychisch/emotionele subluxatie
    Stress is een veel voorkomend verschijnsel deze tijd. Stress werkt cumulatief, d.w.z.
    het bouwt zich op. Stress geeft een verhoogde spierspanning wat leidt tot het ontstaan van
    subluxaties. Deze subluxaties op hun beurt veroorzaken weer meer spierspanning waardoor
    een vicieuze cirkel ontstaat. In het doorbreken van deze cirkel speelt de chiropractor een
    belangrijke rol.

Terug

Holistische benadering

Zoals reeds werd aangegeven bij definitie, kijkt een chiropractor naar het hele lichaam, en
beperkt zich niet alleen tot het gebied waar de pijn zich manifesteert. Dit wordt holistisch
(het gehele lichaam) genoemd.

Aan de hand van onderstaande plaatjes laten we zien dat een klein probleem steeds ergere
klachten kan veroorzaken als er niets aan gedaan wordt.

Hiernaast ziet u een persoon die zich heeft verstapt, met als
gevolg een fixatie van het rechter SI-gewricht.

Zoals bij alles in het lichaam, treedt er ook nu een mechanisme in werking om dit teniet te doen. Dit systeem gebeurt door reacties van verschillende spieren. Hierbij moet niet vergeten worden dat al die spieren aangestuurd worden door zenuwen. Opvallend is de mate waarin de nek-musculatuur (= spieren) zich hiermee bezighoudt. Fixaties van een SI-gewricht kunnen, zoals blijkt, dus gemakkelijk tot nek-, hoofd-, en schouderklachten leiden.

Wanneer deze situatie niet hersteld wordt, treedt er een te grote beweeglijkheid van het andere (linker) SI-gewricht op, de compensatiepatronen van de spieren verergeren waardoor klachten zich voortzetten als bijvoorbeeld slijmbeursontsteking van de schouder of kaakproblemen. Of in nog ergere gevallen een bevroren schouder.

Als gevolg van het bekkenprobleem kunnen abnormale spanningen op de lumbale wervelkolom (lendenwervels) ontstaan en tussenwervelschijven beschadigen en zodoende zelfs een hernia veroorzaken. Dit hele proces was dus met een klein bekkenprobleem begonnen.

Conclusie: in een vroeg stadium ingrijpen.

Jammer genoeg zien chiropractoren de meeste mensen in een dergelijk eindstadium, waarna van hen verwacht wordt in drie behandelingen een wonder te verrichten en de patiënt voorgoed te genezen.

Preventief ingrijpen in een veel vroeger stadium zou veel effectiever zijn. Helaas is dat in Nederland niet altijd aan de orde.

Terug